نام کتاب: انسان در جستوجوی معنا
نویسنده: ویکتور فرانکل
مترجم: نهضت صالحیان، مهین میلانی
انتشارات:لیوسا
عزیزان جانم
کتابِ حاضر، صرفاً یک روایت از اردوگاههای کار اجباری نیست، بلکه گزارشی عمیق از روان انسان است در لحظهی مرگ، در لحظهی فروریزی، و مهمتر از آن؛ در لحظهی برافراشتگی معنوی.
ویکتور فرانکل، روانپزشک و عصبشناس اتریشی، که خود بازماندهی آشویتس و چندین اردوگاه مرگ نازیهاست، این اثر را نه برای برانگیختن ترحم، بلکه برای روشنکردن چراغی در تاریکیِ ذهن نوشته است: انسان حتی در اسارت و تحقیر، میتواند معنایی بیافریند.
او پایهگذار «لوگوتراپی» است؛ نوعی رواندرمانی که معنا را اساسیترین نیاز روان انسان میداند. برخلاف دیدگاه فروید که لذت را محور انگیزهها میدانست یا آدلر که قدرت را کانون محرکها میدید، فرانکل معتقد است:
«انسان زمانی انسان باقی میماند که معنایی برای رنجهایش پیدا کند.»
بخش اول کتاب
روایت فرانکل از تجربهی زیستهاش در اردوگاههای مرگ است. اما تمرکز او نه بر شکنجهگران، بلکه بر روانِ خود و دیگر زندانیان است: